Właściwości optyczne

W specyfikacjach papieru białość papieru może być wskazana na trzy sposoby. Wartości liczbowe określające białość mogą mieścić się w zakresie od 90 do 170. Dlaczego tak jest? Białość mierzona w świetle bez składnika ultrafioletowego ma najniższą wartość. Wyniki takie mogą dochodzić do około 90% i pokazują białość w odniesieniu do próbki (siarczan baru). Odzwierciedlają one także białość włókien i wypełniacza. Zapotrzebowanie na papiery o lepszej białości spowodowało wprowadzenie do produkcji papieru wybielaczy optycznych.
Do badania białości takiego papieru wymagane są różne metody oświetlania próbki. Używano tu lamp ultrafioletowych o wąskim spektrum. Promieniowanie ultrafioletowe jest przekształcane przez rozjaśniacze optyczne w światło widzialne, co powoduje, że wyniki są lepsze w porównaniu do papieru bez rozjaśniaczy optycznych. Odpowiednio do ilości użytego rozjaśniacza wyniki mogą osiągać wartości od 90% do 110%.
Inną metodą testowania białości jest metoda CIE, oferowana przez wiele lat przez International Lightening Organisation. Wyniki uzyskane tą metodą są dużo wyższe niż te, które uzyskuje się przy użyciu metod opisanych wcześniej. Wyniki zawierają się w przedziale 130 i 170. Jak je uzyskano?
W urządzeniu zastosowano specjalną lampę o szerokim spektrum. Specjalny program komputerowy oblicza wartość za pomocą rachunku całkowego dla całego zakresu spektrum. Wyniki nie są podawane jako wartości procentowe, jak w poprzednich przypadkach, ale w jednostkach.
 

Te trzy metody powodują uzyskiwanie różnych wyników dla tego samego papieru. Nie ma bezpośredniego przelicznika pozwalającego na porównanie wyników białości papieru uzyskanych tymi metodami. Papier o niskiej białości bez UV może mieć wysoką białość w przypadku użycia metody wykorzystującej promieniowanie ultrafioletowe. Zależy to od ilości zastosowanego rozjaśniacza optycznego. I odwrotnie – papier o niskiej białości z UV może mieć wysoką białość bez UV. Zależy to od białości włókien i wypełniacza użytego w produkcji papieru. Zmiana wypełniacza z kaolinu na węglan wapnia przy tej samej białości włókien może zwiększyć białość bez UV nawet o kilka procent, podczas gdy pomiar z użyciem ultrafioletu da niezmieniony wynik. Ludzkie oko postrzega papier z rozjaśniaczem optycznym jako bielszy. Białość jest jednym z parametrów, które nie mają wpływu na dalszą obróbkę papieru, poza dużym efektem wizualnym. Inny parametr, łączący się z białością, to barwa LAB (innymi słowy, odcienie papieru). Oko ludzkie bardzo konkretnie postrzega odcienie. Pomimo takich samych wyników białości, uzyskanych w urządzeniach, niektóre papiery wydają się bielsze od innych. Jeżeli papier ma żółtawy odcień, jest postrzegany jako mniej biały niż papier o odcieniu niebieskim. Ludzkie oko postrzega tę białość poprzez barwnik dodany do papieru, zwany barwnikiem niuansującym. Odrobina barwnika zmienia odcień papieru na lekko różowy (używany dawniej) lub niebieski (używany obecnie) – celem ucieczki od odcienia żółtego. Dążenie do uczynienia papieru bielszym doprowadziło do tego, że obecnie papier jest bardzo, wręcz rażąco, biały. Papier taki można stosować w prezentacjach, gdy chcemy uzyskać wyrazistość wydruku i jasne kolory (efekt pożądany). Jednakże jeżeli chcielibyśmy przeczytać długi esej, wydrukowany na takim papierze, nasze oczy prawdopodobnie by się zbuntowały. Dlatego do takich celów wykorzystywany jest papier o niższej białości. Taki sam papier jest używany do wydruków próbnych, ponieważ jest tańszy.

top

Niniejszym udzielam wyraźnej zgody na przechowywanie i wykorzystywane plików dziennika oraz korzystanie z plików cookies. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Prywatności.